KOFFERS PAKKEN.

Maandag 13 januari 2014. Of je nu wil of niet, eens zul je moeten vertrekken. Dat gaan we morgen doen. Dus vandaag de koffers pakken

. Dat moet wel zorgvuldig gebeuren. Wanneer we in Laos aankomen zal je weer spullen nodig hebben. Die moeten wel te vinden zijn. Om eerlijk te zijn vinden we het beiden een rot karweitje. Dus we hebben ons moeten aanzetten om het te doen.

De beste tijd hiervoor is in de ochtend. Het is dan niet zo warm en je bent nog fris. Rond elf uur was de boel gepakt. Morgen nog wat kleine dingen opruimen en dan kunnen de koffers naar beneden. Tussen half tien en tien worden we opgehaald. We zijn benieuwd hoe alles zal verlopen. In de middag nog wat boodschapjes gedaan en ons rondje gelopen. Half vijf waren we terug. Lekker gerust en een tuk gepleegd en me gestort op dit blog. De rest van het verhaal volgt spoedig.

CHIANGMAI GEZELLIG OP ZONDAG.

Zondag 12 januari 2014. Zonovergoten en bloedje warm vandaag. Vanmorgen hebben we wat geluierd, wat we meestal doen in de ochtend. Ach.....we hebben de tijd aan ons zelf. Niets moet. Twee jaar geleden hebben we heel de stad uitgekamd. Op de gekste plaatsen zijn we geweest. We hebben gemerkt dat je dat de tweede keer niet meer doet. Om een uur of half twee kregen we trek, dus tijd om een restaurantje op te zoeken. Nou dan heb je keuze genoeg. In Chiangmai wemelt het van eetgelegenheden. Wij zeggen weleens: Chiangmai is gezegend met prachtige tempels en eettentjes. Beiden vind je er in overvloed. De tempels hebben wij deze reis links laten liggen en de restaurantjes proberen we elke dag weer uit. Soms eet je en smikkel je voor een luttel bedrag, een andere keer is de ambiance  wat mooier en betaal je wat meer. Vandaag hebben we het mooie en gezellige zaakje

 op de hoek weer opgezocht. Op de eerste etage van het kleine sfeervolle winkelgalerijtje met miniparkje is een beeld van een restaurantje. De aankleding is warm. Men heeft veel hout gebruikt en de muren voorzien van op elkaar afgestemde kleuren, Houten luiken rondom. Aan de linkerzijde uitzicht op het parkje. De voorzijde is aan de Ratchadamnoon Road

. Alle luiken staan open, glazen ramen zul je niet vinden. Aan de goten van het gebouwtje sprinklers die voortdurend een nevel van van vocht produceren. Ook het parkje is van die sprinklers voorzien. Als je er naar kijkt en de wat vochtige lucht voelt, doet dat heel prettig aan

. Aan de linkerzijde bevonden zich kleine tweepersoons tafeltjes met comfortabele krukjes pal voor de luikjes. Daar hebben we plaats genomen. Na een ogenblikje kwam een alleraardigst meisje de bestelling opnemen. We hadden zin in friten met groente en een pomolo-salade. Zalig. Soms heb je gewoon zin in Westers eten. Nou dat kun je in Thailand goed krijgen. Zeker twee en een half uur zijn we daar gebleven. Na deze lunch wat boodschappen gedaan bij Lotus, brood gekocht en een kleine wandeling gemaakt. Om half vijf waren we op de kamer terug. Een heerlijke tuk gedaan en om een uur of acht naar de Ratchadamnoon Road gelopen om de bekende zondagavondmarkt te bezoeken.

Het was er weer druk. De mensen hadden er zin in. Er werden goede zaken gedaan. Ook wij hebben weer wat hebbedingen gekocht. Rond negen uur waren we in Awana House terug.

ZIE ONS FOTOALBUM IN PHOTOBUCKET.

Photobucket zie ons album over Thailand en meer.

http://www.photobucket.com/albums/ff366/henkluy

Deze schilderijen zagen we ergens in Chiangmai op de terugweg van

computerplaza. Een hal vol leuke felgekleurde werken.

CHIANGMAI 10 EN 11 JANUARI 2014.

Vrijdag 10 januari 2014. Aanstaande dinsdag de veertiende vertrekken we uit Chiangmai. Dus nog een paar dagen genieten van deze omgeving. Via internet zijn we eens op zoek geweest naar een geschikt onderkomen in Luang Prabang te Laos. Volgens wat nuttige reviews over een bepaald guesthouse, hebben we besloten daar kamers te reserveren. Het wordt Dokbua Guesthouse even buiten Luang Prabang.  Omdat het busstation vlakbij is om het centrum van de stad te bezoeken en er tevens een kleine supermarkt in de buurt is hebben we na enig overleg met elkaar de knoop doorgehakt en dit guesthouse gereserveerd. Drie dagen hebben we geboekt en betaald. Voor 33.78 euro kun je geen armoede hebben. Rond twaalf uur zijn we richting computerplaza gelopen.

We (ik) wilde enige nutige computer toebehoren kopen. Je kunt twee dingen doen om er te komen, tuk-tuk pakken of lopen en strompelen

over all die oneffen en hobbelige trottoirs,hoge stoepranden en allerlei obstakels. We hebben de benenwagen gepakt, je ziet dan ook meer en we vinden het reuze gezellig.

Via een wir-war van smalle kleine straten met tuintjes, schuttingen, eettentjes, wasserijtjes ja noem het maar op kom je later uit op de bredere wegen. Die zijn drukker maar ook heel gezellig. Op een hoek aan de buitenring ontdekten we een gezellig restaurantje. Het zat vol met Thaise mensen. Dan moet je er gaan eten want de Thai houden van lekker smullen en gezelligheid

. We zijn achterin het etablissement gaan zitten en hadden een subliem overzicht wat er al zo binnenkwam en wat men zoal bestelde wij namen
 rijst en noodles en twee cola light.

Heerlijk.

Zeker anderhalf uur hebben we er gebivakkeerd. Na dit intermezzo zijn we verder gelopen. Omdat het snikheet was hebben we veel rustpauzes ingelast. Een prachtig plekje om te vertoeven is bij de Wat Lokmolee. Een schitterend tempelcomplex met mooie tuinen en allerlei bezienswaardigheden. In een hoekje net achter de ingang

bij de stenen olifanten is een subliem plekje midden tussen het groen en in de schaduw. Vlakbij is een tentje waar je souvenirs en versnaperingen kunt kopen. Zeker een half uur zijn we daar gebleven. Het viel ons zwaar om hier weg te gaan. Maar we gingen voor computerplaza. Nou dat duurde niet lang meer. Binnen een kwartier waren we er in een gekoelde ruimte met twee etages aan computerspullen.

Aan beide zijden van de ingang stoelen om even tot jezelf te komen. Mauke is er lekker gaan zitten en ik had alle tijd om te kijken. Via dit centrum kun je ook een cosmeticazaak in lopen, dat heb ik aan het vrouwtje overgelaten. Ze kwam terug met een tas vol dingetjes. Ook ik ben lekker aan mijn trekken gekomen. De terugweg hebben we weer tevoet gedaan. Moe en voldaan strompelden we Awana House binnen.
Zaterdag 11 januari 2014. Het mooie weer houdt aan. Om 7 uur wordt het licht en zie je de wolkenloze hemel al. Meestal staan we rond 8 uur op. De temperatuur is dan al zeker 23 graden en stijgt met het halfuur. Om tien uur kun je al in korte broek en t-shirt naar buiten. Hadden we dat maar in Nederland in de winter, wij tekenen er voor. Vanmiddag om twee uur hebben we een afspraak met een goede vriend. Marco Weegerink en zijn vrouw Wenke en drie kindjes. Zij wonen even buiten Chiangmai. Twee jaar geleden hebben we  hen ontmoet. Via Facebook houden we regelmatig kontakt. Ook komen de ouders van Marco mee. We hebben afgesproken in het mooie parkje aan de Ratchadamnoon Road even voorbij de Wat Pan On. Weer een tempelcomplex met koele schaduwrijke binnetuin met tafels, banken en leuke krukken. Ook hier een tentje met versnaperingen. Precies om twee uur liepen wij het parkje binnen waar we afgesproken hadden. Op het eerste bankje zat een grijze westerse dame. Ze sprak ons vriendelijk aan. Zijn jullie Mauke en Henk?

Ja, reageerden wij. Ik ben de moeder van Marco en dit is Gerard mijn man. Mijn naam is Diny. Marco komt wat later. We stelden ons over en weer voor. Twee reuze aardige mensen. Zullen we daar op een bank in de schaduw gaan zitten, stelde ik voor. Ja altijd goed.

We raakten behoorlijk aan de praat. Zijn jullie hier op vakantie, vroegen we. Nee....nee....we wonen hier ook, niet ver van onze zoon af. Dat moet gezellig zijn, repten wij. Ja dat is het zeker. Een half uurtje later arriveerde Marco, Wenke en de kids. De begroeting was allerhartelijkst. Ja zei Marco, we kennen dit parkje. Het is er leuk  en de kinderen kunnen gaan en staan waar ze willen. Nou dat deden die kleintjes dan ook. Wij vonden het heel grappig dat deze kindjes zo vrij zijn, niet verlegen, ze babbelen en babbelen.

Van alles hadden ze meegenomen om zich te vermaken. Kleurpotloden en papier ontbraken niet. Zeker tot vijf uur zijn we bij elkaar gebleven. Het was een zeer geslaagde middig, we hebben er van genoten.

De Fam.Weegerink en Luijters in het mooie parkje.

Voor onze andere websites zie:
http://www.mauke-henk.blogspot.com
http://www.henkscamper.nl
http://www.campervrij2.nl

2014 GELUKKIG NIEUWJAAR ( 1 januari t/m 9 januari)

Woensdag 1 januari 2014. Ja....lieve mensen weer mooi weer. We hebben sinds we in Thailand zijn geen drup regen gezien. Toen we de gordijnen vanmorgen open schoven glipten de zonnestralen de kamer in. Na het ontbijt dit blog weer wat bijgewerkt. Mauke is inmiddels met lege plastic flessen naar beneden gegaan om water te tappen. Water uit de kraan is niet te drinken, moet je ook niet doen, word je ziek, krijg je buikklachten. Wij drinken water uit flessen die je overal kunt kopen.

Voor 10 baht een klein flesje. Voor een grote betaal je 20 Baht. Ons is een keer door een Nederlander geadviseerd de waterautomaten te gebruiken. Dat is prima drinkwater. Voor 1 baht krijg je 1.50 liter. Bij het winkeltje naast Awana House staat zo'n automaat Om 14.00 uur met Ron en Lek geluncht in de kamer achter de receptie. Ron had het eten besteld aan de overkant. Twee grote vissen en een heleboel andere gerechten. De meisjes van de receptie verzorgden alles, niets ontbrak. We hebben met z'n vieren gesmuld. Helaas moest Lek in de middag naar huis. We hebben met hugs afscheid van haar genomen en zijn er zeker van haar weer te ontmoeten. Later in de middag zijn we wat boodschappen gaan doen en hebben we de markthal aangedaan.

Bij het tentje van Tip even gerust en twee smoothies van cocosnoot besteld. Niet te koud. Heerlijk. Een half uur daar gezeten.
Donderdag 2 januari 2014. We beginnen over de reis naar Laos te denken en hoe daar te komen. Aan Ron gevraagd of hij de prijzen van vliegreizen wist. "Oh....wacht maar even ik zal de meisjes vragen dit even te checken via internet." Wat een service toch. Je hoeft maar iets te vragen en men is je behulpzaam. Na even wachten kwam het antwoord: "11.000 Baht met Lao Airlines". We fronsten de wenkbrouwen en hielden ruggespraak. De bagage zou daar nog bijkomen. We hebben nog niets besloten. Omdat we wisten dat er ook andere mogelijkheden zijn om naar Laos te komen, zijn we eens gaan shoppen bij reiswinkeltjes die je echt bij de vleet vindt. Bij het eerste de beste zaakje zijn we naar binnen gestapt. Op een poster aan de wand stonden diverse reizen naar Laos. Zelfs een reis naar Loeang Prabang. Aan een man die erg hoffelijk was gevraagd om ons het een en ander uit te leggen

. Na 10 minuten waren we volledig op de hoogte. Geboekt hebben we nog niet. We wilden nog een dag speelruimte hebben. Met een fotokopie van de goedkopere aanbieding gingen we tevreden de winkel uit. Met een omwegje zijn we naar een horlogemaker gelopen, die we eerder hadden ontdekt. Ja in Thailand repareren ze echt alles en met vakmanschap tegen voor ons ongekend lage prijzen. Mauke had een swatch-horloge dat niet meer liep en in Nederland niet te repareren was. Het mannetje nam de swatch in ontvangst en had wat tijd nodig om het te kunnen nakijken. Morgenmiddag zouden we het kunnen halen. Naar Awana House terug, een tuk gedaan en 's avonds met Ron heerlijke spiesen en echte frieten gegeten in een gezellig Iers knijpje. Overheerlijk.
Vrijdag 3 januari 2014. Het wordt warmer en warmer. De koudegolf die we hadden toen we net in Chiangmai waren is weg. Ons geld raakt op. We moeten met Visa opnieuw uit de muur halen. Je kunt maximaal 10000 Baht opnemen. Dat  is weer genoeg voor een tijdje, Omgerekend ongeveer 235 euro tegen de huidige koers

. Hele morgen geluierd op het panoramadak. In de middag rond twee uur naar naar het reiswinkeltje gelopen en de reis naar Laos geboekt. Voor 3300 Baht een driedaagse trip per mini van, slow en speedboat over de Mekong river. Dat scheelt bijna 9000 Baht met de vliegreis. We krijgen daar een overnachting gratis bij, een diner en een ontbijt. De volgende overnachting is voor eigen rekening, alsmede het eten.
Zaterdag 4 januari 2014. Mauke is vannacht ziek geworden. Vreselijke hoofdpijn en misselijk. Toen ze 's ochtends opstond was ze echt ziek. Op de wc  heeft ze behoorlijk overgegeven, totdat er niets meer was. Daarna terug naar bed en proberen uit te zieken. Eten en drinken ging niet. De gedachte aan eten alleen al maakte haar ellendig en kotsmisselijk. De hele dag zijn we op de kamer gebleven. In de middag heb ik wat boodschappen gedaan en de was opgehaald. 's Avonds ben ik in mijn uppie gaan eten......ongezellig hoor.
Zondag 5 januari 2014. Gelukkig gaat het iets beter met het vrouwtje, maar eten gaat nog niet.

Wel water en slappe thee. Toch is Maukie op bed gebleven, ze voelde zich heel slap en tot niets in staat. Terug filosoferend hebben we eens gekeken wat de oorzaak van de buikproblemen kon zijn. Wij denken dat al die bekers ijskoude drank met schaafijs niet goed zijn. Ook hadden we nogal vette loempias gegeten en vette kip. Tot slot hebben we  in de markthal bij Tip yoghurt met muesli en veel fruit verorberd. Deze combinatie is Mauke fataal geworden.
Maandag 6 januari 2014. Het weer kan gewoon niet beter. Zon en warm. Na het douchen met een plens heet water het ontbijt gereed gemaakt. Mauke heeft zowaar wat gegeten en gedronken. Het gaat gelukkig de goede kant op. Wel is ze snip verkouden geworden. Ron bracht nog een pakje rijstecrackers voor de zieke....heel lief van hem en wenste haar beterschap. Ook de meisjes van de receptie  zijn heel meelevend. Elke keer wordt er gevraagd: "How is madam, is she better today". Wat een warmte, gaat er van die grietjes uit. In de loop van de morgen samen naar buiten. We wilden eens kijken hoe dat gaat. Buitengewoon goed.
Wel hier en daar rusten en geen grote einden lopen. Bij de ATM-pinautomaat met Meastrologo geld van de ING proberen te pinnen. Dat gaat mooi niet. Zou de ING toch moeten weten. Bij ons soepvrouwtje hebben we een hapje gegeten.

Maukie soep tahoe en ik fried rice with chicken and vegetables.....jummi. Helaas heeft het vrouwtje een verkeerde keuze gemaakt.

Na een paar happen ging het gewoon niet meer. Om 16.00 uur moesten we op de kamer terug zijn. Onze Packard Bell laptop van 2 jaar oud, is in Nederland 4 maal bij Packard Bell in Den Bosch terug geweest, het probleem konden ze niet oplossen. Hier in Thailand wel. Om half vijf zou de laptop teruggebracht worden. Hij is perfect nu en het kostte net 2800 Baht, nog geen 70 euro. Kom er maar eens om in Nederland.
Dinsdag 7 januari 2014. Chiangmai is een heel leuke stad met leuke plekken, veel tempels en heel levendig. De temperatuur is aangenaam. De mensen zijn vriendelijk en Awana House, ons guesthouse is toppie. Met mijn ega gaat het gelukkig de goede kant op. We hebben vandaag van alles gedaan. Natuurlijk heb je boodschapjes nodig. We hebben zo onze winkels. De Seven Eleven, een keten die gewoon niet weg te denken is, waar je bijna alles kunt kopen. En de keten Lotus, die wel iets weg heeft van Seven Eleven. Het zijn kleinschalige winkeltjes die je overal in Thailand tegenkomt. We hebben ook een voortreffelijke warme bakker ontdekt. Alle soorten brood en gebak kun je daar kopen. Ook kun je er lekkere thee drinken of koude drankjes. Wij namen de grote mokken thee. Wat we nu wel geleerd hebben in Thailand: "Blijf van al de koude dranken af." Gewoon ongekoeld flesje water en thee. Heel goed voor de dorst en je raakt er niet van aan de sch.

..In de markthal hebben we  de voorraad banaantjes, een minisoort aangevuld en wat mandarijnen gekocht. Al mer al hadden we een geslaagde dag vandaag. Maukie is bijna de oude.
Woensdag 8 januari 2014 en Donderdag 9 januari 2014. Mauke is weer de oude. Feest dus. Ze voelt zich weer als vanouds en kan alles weer gewoon aan. We houden vaak kontakt met de kinderen via Whatsapp, geweldig gaat dat, je moet er alleen Wifi voor hebben, maar dat is geen probleem in Thailand. Vandaag de 9e zijn Jack en Lynn, vrienden uit Apeldoorn vertrokken. Ron gaat een paar dagen naar Bangkok We hebben een afscheid-lunch gedaan in een heel leuk restaurantje, heel gezellig. Later in de middag weer eens wat oude plekjes bezocht. Veel gerust en genoten van alles.

Bij Seven Eleven.

LAATSTE DAG IN 2013 IN CHIANGMAI.

Dinsdag 31 december 2013. Chiangmai is echt een stad waar je je nooit verveelt. Altijd is er wel wat te bekijken of te doen.

Neem alleen al al die verschillende kleine winkeltjes waar mensen wat proberen te verdienen met een grote verscheidenheid aan waren. Van bv. veiligheidsspelden tot schooters en auto's. Je hebt zelfs nerinkjes waar je kraaltjes, ringetjes, nagelschaartjes, mesjes....ja echt de duvel en zijn oude m..r kunt kopen voor prijzen die mini....minimaal zijn.

Hoe kunnen deze Thaise mensen daar nog wat aan verdienen vraag je je dan onmiddellijk af. In de ochtend hebben we wat gewandeld. 'sMiddags zijn we op de kamer gebleven. Het Panaramadak in Awana Hous is bij uitstek een plek waar je tot rust komt en je je toch niet verveelt

. Ook hebben we om de lange oudejaars avond en nacht door te komen een heerlijke dut gedaan. Om21.00 uur zijn we naar het Tapaeplein gelopen. Natuurlijk fonkelden er al honderden hete lucht lampionnen in de donkere lucht. Net twinkelende sterren. De harde muziek die vanaf de buhne op het plein kwam dreunde en schetterde over de straten. Alles draaide op volle toeren

. Als vanouds was het een dolle boel op het plein. Omdat de toeloop van mensen heel groot was had men alle doorgaande wegen afgesloten. Deze ruimten werden benut door de eigenaars van de eettentjes en winkeltjes.

Rijen tafeltjes en krukjes had men op het midden van de straat neergezet met aan beide zijden ruimten om te lopen. Tegen de gevels van de aangrenzende panden had men plaats gecreeerd om te zitten. Uniek. Ergens aan een tafeltje hebben we gegeten en gedronken. Deze keer rondom tussen de Thaise mensen, heel gezellig. Zij vermaken zich ook opperbest en genieten zichtbaar. Toen we ons eenvoudig diner genuttigd hadden, hebben we onze stoelen meegenomen naar de aangrenzende gevel. Daar hebben we de laatste uren van 2013 doorgebracht.

We  vermaakten ons opperbest en vielen van de ene in de andere verbazing. Mensen met ledlichtjes op hun hoofd. Met lichtgevende puntige oortjes. Bijna iedereen uitzonderlijke mutsen op, met of zonder hazen oren.
Het was een dolle boel. Heel vermakelijk. Net voor de jaarwisseling naar de kruising voor de buhne gelopen. Nou ja in de menigte meeeschuifeld.Drukker en drukker werd het. Er was geen doorkomen aan. We stonden hutje aan mutje. Men was aan het duwen, dringen, de een wilde naar links de ander naar rechts. Onvoorstelbaar wat een drukte. En toen ineens een daverend vuurwerk, the crowd/ menigte begon te galmen en schreewen, HAPPY NEW YEAR........HAPPY NEW YEAR.  2014 had met veel lawaai en muziek zijn intrede gedaan. Wat een belevenis

Eettafeltjes op het plein en op de weg.

.

LAATSTE 2 DAGEN VAN 2013 CHIANGMAI.

Maandag 30 december 2013. Alweer een perfecte dag vandaag, de temperatuur blijft stijgen. Zonnetje....en warm. We hebben besloten om het Buak Haadpark weer eens te bezoeken. Een oase van rust aan de buitenste ring van de oude stad. In 2012 zijn we er ook een keer geweest. Het is best een forse wandeling om er te komen. Vooral over die rottige oneffen trottoirs.Maar met hier en daar een rustpunt in te lassen kunnen wij dit karweitje best aan. Ons eerste rustplekje was in de tuin van een tehuis van oudevandagen.

Toen we daar binnengingen wisten we dat niet. Vlak bij de ingang was een houten prieel met heerlijke banken. Dit nodigde uit om plaats te nemen. Toen we ons in het prieel genesteld hadden en wat zaten te eten en drinken,

kwam er van de rechterzijde een allervriendelijkste dame met twee flesjes water. Voor ons. Goh wat aardig, wat lief. Dat kan alleen maar in het land van de glimlach. We bedankten haar met veel gebaren en raakten er niet over uit gepraat. Toen we met onze kleine maaltijd klaar waren, vonden we het noodzakelijk om eens verder in het parkje te kijken. In de schaduw van prachtige bomen en planten zagen we her en der oude mensen zitten. Nu begrepen we het pas goed "een bejaardenhuis". Op een bankje aan de linkerzijde van het pad zat een nogal bruin vrouwtje.

Niet heel oud en vrij kras. Ze stond op en sprak ons in perfect Engels aan. Toen ik  haar een compliment over haar Engels maakte, zei ze:" Ik heb veertien jaar in New Dehli gewoond". Ze wilde ons een kleine rondleiding geven. Omdat we merkten dat ze zich eenzaam voelde zeiden we "Ja". Ze liet ons de plaats zien waar gekookt werd. De conversatieruimte. De mannenafdeling en de vrouwenruimte. Die waren strikt gescheiden. De oudjes mochten beslist niet bij elkaar komen." Oh....u moest eens weten hoe blij ik nu ben jullie ontmoet te hebben". "Ik ben hier zo eenzaam, ze vinden mij een buitenbeentje,ik heb weinig kontakt." "Mijn dochter woont nog in New Dehli, krijg nooit iemand op bezoek". Toen ik haar vroeg hoe jong ze was, antwoordde ze: "65". "Ik wacht gewoon op mijn dood". We keken elkaar aan, we werden er verdrietig van. Na nog wat gepraat met haar moesten we vertrekken. Ze huilde bijna. Toen we de poort uitliepen viel de hitte van de dag op ons. Wat was het warm.

Bij een kleine markthal zijn we gestopt. Natuurlijk zijn we erin gegaan. Het was er koel en aangenaam. Allemaal leuke hebbedingen  en etenswaren. We hadden niets nodig. Aan de overzijde onder de bomen lekker gerust en gedronken

. Na een half uur verder gelopen. Tegen vier uur stonden we in het mooie park. Prachtige aanplant, mooie vijvers, bruggetjes en veel banken en plekjes om je te verposen. Wij zochten ons een heerlijk bankje uit in de schaduw van een bijzondere boom. Voor ons aan het water zat een Thais gezin op het gras. Ze vermaakten zich best.

Een grote in goud/groen/geel geschilderde draak dreef in het water en had veel bekijks. Twee uur zijn er we er gebleven. Via een omwegje zijn we rustig naar de uitgang gewandeld. Overal waren mensen met dingen bezig. Luieren, computeren, gitaar spelen en acrobatiek. Een jong westers stel deed de meest moeilijke en inspannende kracht oefeningen, zoals je vaak in een Chinees circus tegenkomt. Met een taxibusje zijn we terug gegaan.

http:// www.mauke-henk.blogspot.com

http://www.campervrij2.nl