KOELE DAG IN SIEM REAP........

Donderdag 20 februari 2014. Wij slapen in Siem Reap alleen onder een dubbel  laken. Eigenlijk is het een dekbedovertrek. Toen we hier arriveerden zat er een vrij dik dekbed in, 1 nacht hebben we er onder geslapen, veel te warm.

De volgende morgen het dekbedding verwijderd en nu slapen we rustig. Inderdaad was het een koele morgen, zoals de titel van dit artikel aangeeft. Toen we beneden kwamen voor het ontbijt hadden we de neiging om een  vestje aan te trekken.Een uitstekende dag om de Wat Kesamram te bezoeken.

Ver lopen is het niet, hooguit honderdvijftig meter vanaf ons guesthouse dat aan de National Road No.6 gevestigd is. Toen we dichterbij de Wat kwamen vielen ons pas de grote gele wielen in de muur op die het tempelcomplex een zekere bescherming geeft. Via een zij-ingang kwamen we binnen. Wat je dan voorgeschoteld krijgt is zo overweldigend mooi, zo kunstzinnig opgetrokken, een sprookje uit de 1000 en  1 nacht.

Vele uitheemse beeldenpartijen met draken en fantasie figuren. Je raakt er niet uitgekeken, van de ene in de andere verbazing val je.Via een betegelde trap kom je op een balkon dat weer verbonden is met lange galerijen

. Alle wanden en plafonds zijn voorzien van de meest exotische en kleurrijke muur-en plafond schilderingen. Klik, klik......klik zei m'n fotocamera

. Je blijft opnames maken. Je zoekt en kijkt voor een nog beter standpunt. Alles wil ik vasthouden en meenemen naar huis

.Langzaam ben ik langs de rechter-galerij gelopen naar het volgende balcon. Ook hier weer muur-en plafond schilderingen. Een trapje leidde naar beneden.

Toen is dat afdaalde liep ik recht een oud kerkhof op. Oude grafzerken gaven aan wie daar begraven is. Bloemen zie je nergens, alleen kleine versieringen, schoteltjes met rijst, flesjes water en wierookstokjes

.Sommige zerken dienden als droogplaats van kleding van de monniken die daar in huizen wonen.Ook wemelt het van de tempeltjes en kleine pagodes rondom de begraafplaats. Schitterend.

 We genoten van dit oord en konden er niet van los komen. Omdat de temperatuur heel aangenaam was zijn we gaan wandelen. Te voet zie je van alles en nogwat. Je blijft hier even kijken, doet daar weer een nieuwe indruk op en valt eigenlijk van de ene in de andere verbazing.

Ook hier moet je goed uitkijken waar je loopt. De trottoirs of dat wat erop lijkt  zijn vol onstakels en oneffenheden. Voor je het weet ga je op je plaat. Gezicht ter verduidelijking. Wat ons opviel waren de vele winkels met krokodillen leer.

Opgezette dieren tref je in grote getale aan. Bij ons in Nederland mag geen krokodillenleer verkocht worden. Hier in Cambodja is het gewoon business.We hebben ons laten vertellen dat er speciale krokodillen-farms zijn, waar men deze dieren fokt.

Wanneer de beesten redelijk volwassen zijn of niet, worden ze een kopje kleiner gemaakt. Men  eet het vlees en gebruikt de huid voor het maken van schoenen, tassen en andere voorwerpen. Alle winkels die deze artikelen verkopen hebben in hun etalage, diverse opgezette krokodillen of alligators.

Ook liggen ze te pas of ontepas buiten. Heel toevallig liepen we recht op een straat af waar alleen winkels waren die koffers en tassen verkochten. Wij gebruiken twee koffers op wielen, een grote en een kleine. De grote is eigenlijk onhandig wanneer je van hot naar her reist. En......je neemt dan teveel mee. Allemaal onnodige ballast. Volgende keer nemen we beslist 2 kleine handzame koffers op wielen mee.Ook de grote weekend tassen op wielen zijn een goede optie.

Onze dollars raken bijna op, dus even naar de bank C.A.M. om vers geld te halen. Nou dit was het een beetje vandaag. Wat morgen brengt zien we wel weer. D O E I.......!

Banphe, een stadje aan de kust tzv Bangkok staat op het programma.

PER FIETS SIEM REAP VERKENNEN......

Woensdag 19 februari 2014. Heel saai en afgezaagd. Maar het gratis ontbijt, nou ja.....gratis.....was weer lekker.'s Ochtends is het altijd een komen en gaan van touristen. Er komen kamers vrij en nieuwe backpackers of anderen melden zich. Tegen twaalf uur zijn alle kamers meestal bezet.

Omdat we wat meer van Siem Reap wilden zien hebben  we fietsen gehuurd. Twee stalen rossen, damesmodel en stokoud. Fietsen poetsen en onderhouden is een onbekend fenomeen hier. Een spuitje olie zo hier en daar overbodig

. Dus overal roest, de ketting en tandwielen hebben de kleur roodbruin. Alles kraakt en knerst maar rijden doen ze. Een kniesoor die er wat van zegt. Even een kabelslot gevraagd, je weet maar nooit en opgewekt mengden wij ons in het verkeer. Fietspaden zijn er niet. Goed rechts rijden is van levensbelang. De keihete wind speelde met onze haren....jongens.....jongens......wat een hitte vandaag. Omdat Maukie haar krullen wilde laten knippen zijn we eerst naar de kapsalon gefietst,

waar ik vorige week mijn haar liet kortwieken. Dat peddelen in Siem Reap is wel uitkijken geblazen. Vooral de scooters zijn overal. Op de rechte stukken weg heb je geen hinder van het verkeer. Je fietst gewoon met de stroom mee.Maar dan komen de kruisingen, meesal met stoplichten. Voorsorteren moet gewoon, nou ja, proberen dan. Hand uitsteken, kijken en gaan.

Alle verkeersdeelnemers proberen je te slim af te zijn. Ze dringen voor, snijden, toeteren en gedragen zich als een stelletje ongeregeld.Heelhuids arriveerden we in de straat waar de kapper zit. Even gevraagd of het haar van Mauke geknipt kon worden. Ja....hoor....nu meteen. Een leren kappersstoel voor een grote spiegel werd de tijdelijke zitplaats van mijn vrouwtje.

Omdat de straat waar de kapper zich bevindt een gezellige winkelstraat is ben ik maar eens gaan kijken. Ik wilde een petje tegen de felle zonnestralen kopen, toen ben ik 1 van de vele winkeltjes die o.a. petjes aanbieden binnen gegaan.Een aardige jonge vrouw wilde drie dollar voor het hoofddeksel hebben. Ik bood twee dollar en kreeg het petje.Terwijl ik nog even in haar shop rondkeek, vroeg ze me of ik een Cambodiaanse vrouw wilde trouwen. Nee...zei ik resoluut. "Ik heb diverse vriendinnen die een europese man zoeken". "Mooie jonge vrouwen". Ik kreeg de indruk de ze best wilde koppelen. Wat we gemerkt hebben. Wanneer we met z'n tweetjes rondstruinen zullen ze je nooit benaderen om zoiets te vragen. Maar zodra je als man alleen loopt, ben je min of meer doelwit van sommige dames.Na een half uurtje zag ik het vrouwtje naar buiten komen.

Ze had een andere outlook, precies geknipt naar een voorbeeld van een aziatische schoonheid. Ik was sprakeloos. Ook toen ze vertelde dat het maar 4 dollar kostte. Als een holywood-star kwam mijn vrouwtje naar een tafeltje waar ik aan een colaatje zat te drinken. Moppie, we kunnen hier lunchen. Doen we....riep ze. De broodjes en kaas die we eerder kochten werden gereedgemaakt. Yoghurtdrinks fungeerden als thee.
We hebben op dit lekkere plekje lang vertoefd

. Wat later zijn we verder gefietst. Vrij snel waren we bij de Siem Reap River, een breed water met aan beide zijden prachtige groenstroken..Vele bruggen verbinden beide oevers met elkaar. Even voor een flauwe bocht in de brede weg ontdekten we een tempel "De Wat Prom Rath"

.Toen we de fietsen veilig op slot hadden gezet zijn we via een brede poort binnnen gegaan. De middaghitte was bijna ondragelijk. Een warme luchtstroom voelde onwerkelijk aan. Beiden kregen we een hitte-explosie van het fietsen. We transpireerden als gekken. Binnen het tempelcomplex zochten we naar schaduw. Ja.....dat lukte wonderwel. Wat we toen zagen was van uitzonderlijke schoonheid. Alles was betegeld en voorzien van een gouden laag. De verf glom in de zon.

Twee witte stieren keken ons dufjes aan. Andere dierfiguren, draken en beelden waren de talrijke ornamenten die de tempel haar fenomenale uitstraling gaven. In een grote betegelde hal trof ik een levensgrote Buddha aan,

omringd door wel dertig andere kleine Buddha beelden

.We genoten met volle teugen van al dit schoons. Aan de andere zijde van de rivier hebben we een heerlijk bankje opgezocht  en in de schaduw van bomen zitten bijkomen van een zacht briesje en een flesje water met wat fruit.

Een half uur hebben we daar zitten verposen en zijn daarna uitgerust naar ons guesthouse teruggereden.

ONVERWACHTE DINGEN IN SIEM RAEP.

Dinsdag 18 februari 2014. Natuurlijk kregen we in Jasmine Lodge weer het uitgebreide ontbijt. Wanneer je dat verorberd hebt heb je absoluut geen lege maag meer. De hele ochtend hebben we vertoefd in de heerlijk koele open lobby

. Lange rijen superzware massief houten tafels en dito stoelen staan erin opgesteld. Aan het einde tegen de tuin aan is het zwembad. Je kunt als je er behoefte aan hebt zo het water inspringen. Sommige mensen trekken eerst een baantje en gaan dan aan het ontbijt.

Rondom het zwembad zijn ligstoelen met superzachte kunstlederen kussens. Vandaag hebben we niet veel zin om ons in te spannen. Beetje luieren in de lobby is een optie. Ook was er de gelegenheid om de maandag, onze bezoekdag aan het tempelcomplex de Angkor Wat op het blog te krijgen. Het vertellen van onze belevenissen en het toevoegen van foto's is een hele klus. Soms schrijf ik het verhaal eerst in "Word" en kopieer en plak het later in het blog. Maar heel vaak schrijf ik rechtstreeks in het blog. Dat ligt aan de wifi-verbinding. Als die internetverbinding traag is, dan doe ik eerst het verhaal in "Word". Vrij laat in de middag toen de grootste hitte wat geluwd was zijn we eens op pad gegaan

. Bij de Caltex-shop met airco hebben we eerst twee cappuccino genomen. Voor 2.60 dollar krijg je goedgevulde mokken met de allerlekkerste koffie. Daarna zijn we de stad ingelopen. Bij een andere bezinepomp zagen we twee campers staan, een Hymer alkoofmodel en een Mac Louis. Het was al donker en ze waren net aangekomen. De kentekenplaten waren Frans. Heel bijzonder. Natuurlijk waren we nieuwsgierig. Een vrij jonge fransman die uitstekend Engels sprak vertelde ons over de reis per camper door Azie. Ze hadden de campers vanuit Le Havre laten verschepen naar Singapore. Daar zijn ze aan wal gegaan. Via Maleisie zijn ze naar Thailand  gereden

. In Thailand rijdt men links, dus dat was wel wennen voor ze. Nu waren ze in Siem Raep en zouden met de camper de Angkor Wat gaan bezoeken en er slapen. We zouden zo met ze willen ruilen. Slapen in je eigen camper bij die eeuwenoude tempels. Super. Wie weet....een optie? Via Laos zouden ze vervolgens naar Vietnam rijden. Toen we helemaal geinformeeanrd waren hebben we afscheid van deze campervrienden genomen. Laat in de avond waren we terug in ons guesthouse.

SIEM RAEP.....ANGKOR WAT

Maandag 17 februari 2014.
http://video.nationalgeographic.com/video/specials/ancient-mysteries/angkor-wat-temples/

Vandaag gaan we het grote culturele erfgoed van Cambodja bezoeken. De Angkor Wat, waar de stad Siem Raep mee gezegend is. Wanneer je dat tempelcomplex uit de negende eeuw wilt bezoeken kun je niet om de stad Siem Raep heen. Dat is trouwens heel goed te merken. De duurste en mooiste hotels vind je hier. Vele guesthouses en hostels maken de  accomodatie compleet.
Zie Wikipedia. (BRON).

Angkor Wat (tempel)

Tempel Angkor Wat

De tempel Angkor Wat is een hindoeïstische tempel in de Cambodjaanseprovincie Siem Reap, en wordt beschouwd als het grootste religieuze bouwwerk ter wereld[1]. De tempel is een van de belangrijkste overblijfselen uit de periode van het Khmer-rijk.[1] De tempel lag in de hoofdstad van het rijk, die tegenwoordig ook Angkor genoemd wordt, maar door de Khmers zelf Yasodharapura.[bron?]

De tempel Angkor Wat is gebouwd tussen 1113 en 1145, tijdens de regeerperiode van Suryavarman II (regeerde van 1113-1150), en is de grootstepiramide met verdiepingen op het Zuidoost-Aziatische vasteland.[bron?]

Het monument van Angkor Wat berust op een bouwstijl die terugvoert op de stichting van de eerste steden en tempels in het gebied.[bron?]

Afmetingen[bewerken]

De maximale hoogte van het monument is 65 meter en het beslaat een oppervlakte van 1 km². De onderste etage is 3,2 m hoog en meet 187 bij 215 meter. De middelste etage is 6,4 meter hoog en meet 100 bij 115 meter. De bovenste etage is 12,8 meter hoog en meet 75 bij 73 meter.[bron?]

Bouw[bewerken]

Voor de bouw van het Angkor Wat zijn vijf tot tien miljoen op elkaar gestapelde stenen gebruikt, sommige ruim 1.500 kg zwaar. Er werd als materiaal 2 soorten zandsteen gebruikt, die van een heilige berg 45 km noordoostelijk gelegen steenhouwerij kwamen. In de meeste blokken steen zijn gaten van 2,5 cm doorsnede en 3 cm diepte gevonden. Een theorie zegt dat dit gebruikt werd voor een metalen verbinding tussen de stenen, het kan echter ook zijn dat in deze gaten hout werd geslagen om transport met behulp vanolifanten mogelijk te maken.[bron?] Een andere theorie is het gebruik van speciaal gegraven kanalen. Er bevinden zich namelijk kanalenstelsels die verbonden zijn door korte stukken weg of rivier, die van de groeve recht naar het tempeldomein leiden. De kanalen, waarvan een deel ook vandaag nog vol water staat, zouden van de negende tot de dertiende eeuw als transportroute voor bouwmaterialen hebben gediend, niet alleen voor de bouw van de tempel maar ook voor die van andere monumenten in de heilige stad. Of de blokken steen door vlotten of andere vervoersmiddelen werden verplaatst is niet duidelijk.[1]

Er zijn dus twee theorieën over hoe de stenen naar het Angkor Wat werden gebracht: van de groeve naar een meer en dan stroomopwaarts de Siem Reap-rivier op (90 km), of via kanaalsystemen (40 km).[1]

Stijl[bewerken]

Het monument is omgeven door 5 naar de windrichtingen georiënteerde hoven, die telkens een beetje hoger liggen. Het buitenste hof wordt omgeven door een muur en een gracht. Het centrale complex heeft op de 4 hoekpunten torens met lotusvormige spitsen. In het centrum bevindt zich de hoofdtoren van 42 meter hoog. De toegang tot de tempel was via het oosten door een aarde-wegje en via het westen op een weg aangelegd door zandsteen.[bron?]

Maandag 17 februari 2014 VERVOLG. Om negen uur hadden we met de tuk-tuk driver afgesproken. Voor 12 dollar zou hij met ons de kleine tour doen. Om acht uur hebben hebben we ons dagelijks ontbijt gedaan.

Klokslag negen uur reden we uit Siem Raep weg. Onze tuk-tuk driver is een rustige rijder, die overal tussendoor kruipt en precies weet wat hij doet. Met zijn zeer luide claxon maakt hij iedereen aan het schrikken.Met een half uur stonden we bij de loketten waar je een ticket moet kopen. Voor 20 dollar krijg je een toegangsbewijs compleet met pasfoto, die even gemaakt wordt.

Je kunt er verschillende bezoekerskaarten kopen. Weekkaarten, 3 dagen tickets en een normale kaart voor een dag. Wij vonden 1 dag lang genoeg. Als je eenmaal voorzien bent van een geldig toegangsbewijs gaat de tuk-tuk driver met je opweg.Het complex is niet te belopen. Bussen in allerlei maten en soorten rijden af en aan

. De tuk-tuks hebben echter de overhand. Ook zie je jonge mensen op fietsen. De Angkor Wat tempel was de eerste die we bezochten. Via een breed lang stenen pad van duizenden rotsblokken word je er naartoe geleid. Gelukkig was het matig warm, de zon was een beetje verduisterd.

Toen we het tempelcomplex via allerlei houten trappen binnen traden, waren we stil. Ongelooflijk wat hier mensen tot stand gebracht hebben. In de enorme zandstenen blokken waarmede de muren zijn opgetrokken de mooiste versieringen, meestal strijders met hun wapentuig en strijdkarren compleet met paarden.

Deze tempel is zo kolossaal, zo uitgebreid, zo indrukwekkend, je wordt er gewoon stil van. We kunnen nog steeds niet bevatten dat dit allemaal door mensen is gebouwd. Hele legers van bouwvakkers en slaven en olifanten moeten hier bezig zijn geweest. Ook de bedenkers van dit alles moeten zeer knappe architecten zijn geweest.

Ruim 2 uur hebben we hier rondgekeken, daarna zijn we rustig naar onze tuk-tuk driver teruggelopen. Toen we het complex verlieten heeft een aardige host foto's van ons genomen.

Bij de kleine tour die wij deden kom je langs vele tempels, het zijn er eigenlijk teveel om te bezoeken. Vanuit de winderige tuk-tuk kijk je je ogen uit en beleef je iets dat je nooit in je leven eerder hebt meegemaakt.

Via de Victory Gate, een soort dam met een poort met enorme houten deuren, wandel je langs een enorme beeldenrij aan beide kanten van de weg. Links en rechts grote watervijvers, die je kunt bevaren. De grote onwerkelijke zandstenen beelden kijken je met hun bolle kijkers nogal duf aan. Heel veel van die beelden zijn in de loop der eeuwen onthoofd of vreselijk mismaakt.

Maar dit moet je zien, beleven en in je opnemen. Na de laatste tempel "BAYON", de meest mooie die we zagen waren we eigenlijk tempelmoe. Tijdens ons bezoek werd gevraagd door een Chinees stel of we wat foto's van hun wilden nemen, hebben we gedaan. Zij hebben ons op de gevoelige plaat vastgelegd

. Onze tuk-tuk driver bracht ons na de Bayon naar de Ta Prohm Kel. Via een poort met tientallen verkoopsters van allerlei waar, die je het soms behoorlijk lastig maakten, betraden we het terrein in de bossen. Een lange rechte laan liep de bossen in. Een tempel of iets wat er op leek zagen we niet. Een shuttelbusje was er niet. De lucht trilde van de warmte en we waren eigenlijk tempelmoe. Dus........we zijn terug gelopen naar onze tuk-tuk en hebben gezegd dat we er toch wel genoeg van hadden.

De driver lachte een beetje en begreep het. Om 13.00 uur stonden we weer in ons guesthouse. Rest van de middag geluierd en wat geslapen. Tegen vijf zijn we de stad ingelopen. Het was er druk. De temperatuur was dragelijk maar toch wel warm. We hebben geld gehaald  bij de Cambodian-Asia Bank, 5 dollar kosten, dat is 2%. Op de derde etage van de shopping Mall "Lucky Mall" hebben we op een bijzondere maar dure manier gegeten. Voor 6.50 dollar per persoon kun je zoveel eten en drinken wat je maar wilt. Je haalt wat je lekker vind. Neemt plaats op de krukken die voor een lopende band staan en krijgt een grote kop soep voor je neus die je op een kookplaat kunt warm en gekookt houden. Van de lopende band haal je bordjes met etenswaren en vult je soep ermee. De Cambodiaanse mensen zijn er dol op, wij konden het niet zo waarderen, maar het was weer eens wat anders.